سلام بچهها! امروز میخوام درباره یه دغدغه خیلی رو اعصاب باهاتون حرف بزنم که مطمئنم خیلیهاتون حداقل یک بار باهاش درگیر شدید. راستش رو بخواید، من عاشق بدلیجاتم، مخصوصا از وقتی که این گوشوارههای ایرکاف یا همون لاله گوشی مد شدن، دیگه نتونستم جلوی خودم رو بگیرم. خوبی ایرکاف اینه که اصلا نیازی به سوراخ کردن گوش نداره و خیلی راحت روی غضروف گوش فیکس میشه و یه استایل بینهایت خفن و جذاب به آدم میده. چند وقت پیش یه ایرکاف فوقالعاده زیبا خریدم؛ از این مدلهایی که کلی نگین ریز داره و رنگش هم یه طلایی خیلی خاص و براق بود. یادمه اولین باری که انداختمش تو مهمونی، همه ازم میپرسیدن از کجا خریدیش. اما امان از روزی که بعد از چند بار استفاده، وقتی خواستم دوباره از جعبه درش بیارم، دیدم اون طلایی براق و خیرهکننده، تبدیل شده به یه رنگ کدر، تیره و مایل به سیاه. واقعا تو اون لحظه حس کردم پولم رو دور ریختم و خیلی حالم گرفته شد. اما من آدمی نیستم که به این راحتی تسلیم بشم. برای همین دست به کار شدم و کلی روش مختلف رو امتحان کردم تا بالاخره تونستم اون ایرکاف جذابم رو به روز اولش برگردونم. تصمیم گرفتم تمام این تجربیات و روشهایی که خودم شخصا تست کردم و جواب گرفتم رو اینجا براتون بنویسم تا شما هم بتونید گوشوارههای کدر شدهتون رو نجات بدید. پس با من همراه باشید تا قدم به قدم بهتون بگم چیکار کردم.
چرا اصلا گوشواره ایرکاف خوشگلم کدر شد؟
قبل از اینکه برم سراغ راهحلها، خیلی دلم میخواست بدونم اصلا چرا این اتفاق میافته. آخه من که خیلی مراقبش بودم! با کمی پرسوجو و خوندن مقالههای مختلف فهمیدم که این کدر شدن یه واکنش کاملا طبیعیه و اصلا ربطی به این نداره که جنس گوشواره ما حتما خیلی بیکیفیت بوده. بدلیجات و حتی نقره، وقتی در معرض هوا، رطوبت و اکسیژن قرار میگیرن، اکسید میشن. حالا شما فکر کنید این گوشواره تمام مدت روی پوست گوش ماست. عرق کردن پوست، چربی طبیعی بدن، کرمپودری که به صورتمون زدیم و حتی اون عطر گرونقیمتی که دقیقا زیر گوشمون اسپری میکنیم، همشون دست به دست هم میدن تا روند این اکسید شدن رو سریعتر کنن. مخصوصا ایرکافها چون دقیقا لبه گوش قرار میگیرن و تماس زیادی با موها و محصولات حالتدهنده مو دارن، خیلی بیشتر در معرض مواد شیمیایی هستن. پس اول از همه خیالتون راحت باشه که شما مقصر صد در صد این ماجرا نیستید و این یه پروسه شیمیایی طبیعیه. وقتی اینو فهمیدم، یه نفس راحت کشیدم و با انگیزه بیشتری رفتم سراغ تمیز کردنش.
اولین راهکار من: استفاده از جادوی جوش شیرین و آب
اولین چیزی که تو کابینت آشپزخونه به چشمم خورد و یادم اومد قبلا دربارهاش چیزایی شنیدم، جوش شیرین بود. جوش شیرین یه تمیزکننده طبیعی و ملایمه که خاصیت سایندگی خیلی ضعیفی داره و میتونه بدون اینکه روی بدلیجات خط و خش بندازه، اون لایه اکسید شده و تیره رو از بین ببره. برای شروع، یه قاشق چایخوری جوش شیرین رو تو یه کاسه کوچیک ریختم و قطره قطره بهش آب اضافه کردم. هدفم این بود که یه خمیر غلیظ درست کنم، چیزی شبیه به غلظت ماست چکیده. نباید خیلی آبکی میشد چون در اون صورت روی گوشواره نمیموند. بعد از اینکه خمیرم آماده شد، با نوک انگشتم یا یه تیکه پارچه نخی خیلی نرم، این خمیر رو به آرومی روی تمام قسمتهای ایرکاف کشیدم. روی قسمتهایی که کدرتر شده بود یه مقدار بیشتر تمرکز کردم و با حرکات دورانی و خیلی ملایم ماساژش دادم. حدود ده دقیقه گذاشتم این خمیر روی گوشواره بمونه تا کار خودش رو بکنه. بعدش با آب ولرم حسابی شستمش تا هیچ اثری از جوش شیرین لای درزها و نگینها نمونه. در نهایت هم با یه حوله نرم کاملا خشکش کردم. نتیجه واقعا شگفتانگیز بود! بخش زیادی از اون سیاهیها از بین رفته بود و گوشوارهام دوباره داشت برق میزد.
روش دوم برای وقتایی که عجله دارم: خمیر دندون سفید
راستش رو بخواید، یه بار که قرار بود برم بیرون و خیلی هم عجله داشتم، دیدم ایرکافم دوباره یه کوچولو کدر شده و وقت نداشتم خمیر جوش شیرین درست کنم. اینجا بود که رفتم سراغ خمیر دندون. البته باید حواستون باشه که حتما از خمیر دندونهای سفید و معمولی استفاده کنید، نه این مدلهای ژلهای یا اونایی که دونههای خنککننده و رنگی دارن. خمیر دندونهای سفید یه مقدار مواد ساینده ملایم دارن که برای تمیز کردن دندونها استفاده میشه و دقیقا همون مواد میتونن به داد بدلیجات ما برسن. یه مقدار خیلی کم از خمیر دندون رو زدم روی یه مسواک بچگانه که پرزهای بینهایت نرمی داشت. نرم بودن مسواک خیلی مهمه چون اگه مسواک زبر باشه، ممکنه آبکاری گوشواره رو کلا از بین ببره و روش خط بندازه. با اون مسواک نرم خیلی آروم روی گوشواره کشیدم. خوبی مسواک این بود که به خاطر داشتن پرز، قشنگ میرفت لای اون شیارهای ظریف ایرکاف و تمام آلودگیها و سیاهیهای گیر کرده اونجا رو تمیز میکرد. بعد از دو سه دقیقه، گوشواره رو زیر آب ولرم شستم و با دقت خشکش کردم. این روش برای من حکم یه اورژانس رو داره و همیشه تو کمترین زمان ممکن بهترین نتیجه رو بهم داده.
یه ترفند عجیب اما واقعی: سس کچاپ!
شاید با خوندن این تیتر خندهتون بگیره، همونطور که من بار اول که این ترفند رو شنیدم کلی خندیدم و گفتم مگه میشه با سس گوجه فرنگی گوشواره تمیز کرد؟ اما وقتی تو یه مقاله معتبر خوندم که اسید استیک موجود تو گوجه فرنگی و سرکهای که تو سس کچاپ هست، میتونه کدر بودن و اکسیداسیون فلزات رو از بین ببره، تصمیم گرفتم روی یه ایرکاف قدیمیم که دیگه برام مهم نبود تستش کنم. یه لایه ضخیم از سس کچاپ رو روی تمام سطح گوشواره زدم و گذاشتم حدود پونزده دقیقه همونطوری بمونه. بوی سس تو کل اتاق پیچیده بود و حس عجیبی داشت، اما وقتی بعد از یه ربع با یه پارچه مرطوب سسها رو پاک کردم و گوشواره رو شستم، واقعا شوکه شدم. اون حالت ماتی و کدری کاملا برطرف شده بود و فلز گوشواره یه درخشش خاصی پیدا کرده بود. البته باید تاکید کنم که نذارید سس بیشتر از پونزده تا بیست دقیقه روی گوشواره بمونه، چون اسیدش ممکنه در طولانی مدت به روکش بدلیجات آسیب بزنه. بعد از شستن هم حتما مطمئن بشید که هیچ اثری از سس لای نگینها نمونده باشه، چون هم بوی بدی میگیره و هم باعث خراب شدن گوشواره میشه.
حمام آبلیمو و نمک برای درخشش دوباره
یه وقتایی هست که احساس میکنم گوشوارهام فقط کدر نشده، بلکه یه لایه چربی و آلودگی هم روش نشسته که حسابی ماتش کرده. برای اینجور مواقع، ترکیب آبلیمو و نمک معجزه میکنه. آبلیمو هم مثل سس کچاپ خاصیت اسیدی داره و وقتی با نمک که یه ساینده طبیعیه ترکیب میشه، یه پاککننده قوی برای بدلیجات میسازه. من معمولا تو یه فنجون کوچیک، دو قاشق غذاخوری آبلیموی تازه رو با یه قاشق چایخوری نمک مخلوط میکنم و هم میزنم تا نمک یه مقدار حل بشه. بعد ایرکافم رو میندازم تو این محلول و میذارم پنج تا ده دقیقه بمونه. وقتی گوشواره رو درمیارم، با همون مسواک نرمی که قبلا گفتم، یه کوچولو روی سطحش میکشم تا اگه سیاهی مقاومی مونده کنده بشه. در نهایت با آب فراوون میشورم و خشکش میکنم. فقط یه نکته خیلی خیلی مهم تو این روش هست؛ اگه ایرکاف شما مروارید داره، چه مروارید طبیعی چه مصنوعی، یا نگینهاش با چسب چسبیده شدن، اصلا سراغ این روش و روش سس کچاپ نرید. اسید موجود تو آبلیمو به راحتی میتونه درخشش مروارید رو نابود کنه یا چسب نگینها رو تو خودش حل کنه و باعث افتادن اونا بشه. این روش بیشتر برای ایرکافهای تمام فلزی یا اونایی که نگینهای مخراجکاری شده دارن مناسبه.
استفاده از شوینده های ملایم مثل مایع ظرفشویی
گاهی اوقات مشکل اصلی کدر شدن نیست، بلکه انباشته شدن چربی پوست و مواد آرایشی روی گوشواره است که باعث میشه برق روز اولش رو نداشته باشه. مایع ظرفشویی دقیقا برای از بین بردن چربیها ساخته شده، پس چرا برای گوشواره ازش استفاده نکنیم؟ من برای تمیزکاریهای روتین و هفتگی از این روش استفاده میکنم. تو یه کاسه آب ولرم، فقط چند قطره مایع ظرفشویی ملایم میریزم و با دستم هم میزنم تا یه کم کف کنه. بعد ایرکافها رو برای چند دقیقه میندازم تو این آب و کف. بعدش با دستم یا یه دستمال خیلی لطیف روی سطحشون میکشم و در نهایت آبکشی میکنم. این روش اونقدر ملایم و بیخطره که میتونید با خیال راحت هر چند وقت یک بار برای تمام بدلیجاتتون ازش استفاده کنید. خوبی مایع ظرفشویی اینه که به هیچ وجه به آبکاری گوشواره آسیبی نمیزنه و فقط چربیها و آلودگیهای سطحی رو میشوره و میبره.
چطوری از کدر شدن دوباره ایرکاف جلوگیری کنیم؟
خب، حالا که با این همه زحمت تونستیم ایرکاف خوشگلمون رو تمیز کنیم و به روز اولش برگردونیم، عقل حکم میکنه که یه سری کارها انجام بدیم تا دیگه به این زودیها کدر و سیاه نشه. من از وقتی این نکات رو رعایت میکنم، عمر بدلیجاتم خیلی بیشتر شده. اولین و مهمترین قانون من اینه که گوشواره و کلا بدلیجات، آخرین چیزی باشن که قبل از بیرون رفتن میپوشم و اولین چیزی باشن که وقتی برمیگردم درشون میارم. یعنی اول لباسم رو میپوشم، آرایشم رو میکنم، عطرم رو میزنم، اسپری موهام رو استفاده میکنم و وقتی همه این مواد شیمیایی روی پوست و موهام خشک شدن، تازه اون وقت ایرکافم رو میندازم. اینجوری تماس مستقیم گوشواره با مواد شیمیایی به حداقل میرسه.
نکته بعدی درباره نحوه نگهداریشونه. قبلا عادت داشتم همه گوشوارههام رو همینطوری روی میز توالت رها کنم، که این کار یعنی دعوت مستقیم از رطوبت و اکسیژن هوا برای اکسید کردن اونا. الان رفتم از این پلاستیکهای زیپکیپ کوچیک خریدم. هر گوشواره رو بعد از اینکه درآوردم و با یه دستمال نخی خشک کردم، میذارم تو یکی از این پلاستیکها و درش رو کیپ میکنم تا هوا نکشه. حتی میتونید از اون بستههای کوچیک رطوبتگیر یا همون سیلیکا ژل که تو جعبه کفش یا کیفهای نو پیدا میشه استفاده کنید و یدونه از اونا رو کنار بدلیجاتتون تو جعبه بذارید تا رطوبت محیط رو کامل به خودش جذب کنه. رطوبت دشمن شماره یک بدلیجاته، پس هرگز با گوشواره حموم نرید یا استخر و باشگاه ازشون استفاده نکنید. عرق باشگاه به شدت اسیدیه و تو یه چشم به هم زدن میتونه رنگ گوشواره رو نابود کنه.
حرف آخر من با شما عاشقای بدلیجات
داشتن بدلیجات و اکسسوریهای خاص مثل ایرکاف واقعا به استایل آدم روح میده و حس خوبی داره. کدر شدن و تغییر رنگشون هم یه اتفاق کاملا اجتنابناپذیره و دیر یا زود برای هر زیورآلاتی پیش میاد. اما همونطور که براتون تعریف کردم، با چند تا وسیله ساده که تو خونه همه ما پیدا میشه مثل جوش شیرین، خمیر دندون یا حتی یه مقدار مایع ظرفشویی، میتونیم به راحتی این مشکل رو حل کنیم و دوباره از دیدن برق و درخشش گوشوارههامون لذت ببریم. مهمترین چیز اینه که موقع تمیز کردن حوصله به خرج بدیم، از مواد خیلی خشن و زبر استفاده نکنیم و بعد از تمیز کردن هم حواسمون بیشتر به نحوه نگهداریشون باشه. امیدوارم این تجربیات و روشهایی که با عشق براتون نوشتم، به دردتون بخوره و بتونید جون دوبارهای به ایرکافهای کدر شده تو کشوی میزتون بدید. اگه شما هم روش خاصی رو تست کردید که جواب داده، حتما امتحانش کنید و همیشه یادتون باشه که مراقبت درست میتونه عمر اکسسوریهای محبوبتون رو چند برابر کنه.
نوشته ترفند های تمیز کردن ایرکاف کدر شده اولین بار در مجله لایف کالکشن. پدیدار شد.